خوب عزیزان این هم اولین آهنگ که از ساخته های خودم میباشد

امید وارم خوشتان بیاید و همچنان منتظر آهنگ های دیگر این آلبوم نیز باشید.

نام آهنگ: اولین قدم ها

آلبوم: اولین روز رفتن

 حجم فایل   ۲،۱۴  ام . بی  

میتوانید با کلیک کردن روی  دانلود(قدم های اول) آهنگ را دانلود کنید. 

   دلم تنگ است دلم تنگ است

                             ویا د روزگار تو مرا دلتنگتر کرده

   دلم تنگ است دلم تنگ است

                             و نبودنم کنار تو مرا بیرنگتر کرده

   بپرسیدن زمجنو که چه خواهی از لیلا

                          بگفتاکیرادیدی  بگذرداز این وآندنیا

   تو هم برایم هر دو دنیایی

                               ولی افسوس که کمی بی وفایی

   به انتظار روزی زنده ام که تو بیایی

                               آخر بی تو میسوزم از جدایی

   هر روز عاشقانه برای تو مینویسم

                               آخر تو محبوب دل (ویسا)یی

                       احمد جاوید (ویسا)  ۱۰/۸/۱۳۸۵      

بعضی وقت ها که تورا در آسمان میبینم

تو که همیشه دویای منی

تو که دنیای منی

بی تو خود را به ارمان میبینم

چرا ازتو دورم من ؟

چون خزان سوت و کودم من

باتو هر فصلی را تابستان میبینم

با تو خود را جاودان میبینم

با تو لذت از زندگی میبرم

لذت از حس عاشقی میبرم

اما این حس پژمرده میشود

وقتی تو را همراه دیگران میبینم

میدانم هستی چون در هوای توام

بی تو خود را پریشان میبینم

در سکوت بعضی از شب ها

در کنار جاده غمها

با حضور درختها

که شاهد اند برگها

خود را با تو یکجا میبینم

گر چه در رویا میبینم

اما باز تورا زیبا میبینم

ای خاطره چند ساله ام

تو را چن معما میبینم

کلید این معما را

بدست (ویسا) میبینم

                              احمد جاوید (ویسا)   ۱۷/۲/۱۳۸۵

گهی میخندم بر حال و احوال خویش

گهی میگریم به دوزگار رو به زوال خویش

گهی میبینم تورا در خواب خود

گهی نمیابم حتی مجال از پیش

میخواهم پرواز کنم بسوی تو

اما بسته میبینم پرو بال خویش

رفتنت با دیگری برای من یک معما بود

که همیشه کرد م سوال از خویش

نگویی که بر گشتنی نیستی دیگر تو

که هنوز یادت میکنم در خیا ل خویش

نگوی روزی که تو  بی گناه بوده ای

که خودت هم شده بودی دلال خویش

خود تو رفتی اما هنوز یادت اینجاست

بیا بر کن توریشه درخت خیال خویش

میرود آنکس که با او رفتی   از کنار تو

میمانی همراه مال و منال خویش

میخوری افسوس  باز که چرا نیامدی بامن

از پیشم بر کندی ریشه نهال خویش

                         احمد جاوید ویسا      ۱۲/۱۲/۱۳۸۵